Δίλλημα ή Διλλήματα….

Τις μέρες αυτές οι πολιτικές εξελίξεις και αποφάσεις θα σηματοδοτήσουν το μέλλον της χώρας για τα επόμενα χρόνια, αλλά συγχρόνως θα επηρεάσουν άμεσα και την καθημερινή ζωή μας. Οι πολιτικοί αρχηγοί, η Βουλή, αλλά και ο λαός της χώρας μας βρίσκεται ενώπιον προφανών διλλημάτων. Θα προσπαθήσουμε να τα αναλύσουμε σε γενικές γραμμές και με πολλές επιφυλάξεις γιατί πολλές φορές η ουσία κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Αποδοχή της συμφωνίας και παραμονή στο στενό πυρήνα της Ευρωζώνης.

Αυτό θετικά σημαίνει την ομαλή χρηματοδότηση της χώρας, τη μείωση των χρεών και των τοκοχρεολυσίων, την αναγκαστική αναδιοργάνωση του Ελληνικού Κράτους και τη συμμετοχή μας στην ευρωζώνη. Στα αρνητικά σηματοδοτεί την εσωτερική υποτίμηση μισθών και συντάξεων, τη συνέχιση της ύφεσης, την αύξηση της ανεργίας, την κατάργηση ΔΕΚΟ και οργανισμών, την απεμπόληση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων και την μείωση της αξίας της κινητής και ακινήτου ελληνικής περιουσίας. Τίθεται επίσης το ερώτημα αν τελικά η εφαρμογή της συμφωνίας θα μας οδηγήσει τελικά στην ανάκαμψη και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας ή θα χρειαστούν και νέα μέτρα και δεν θα οδηγήσει στην υποθήκευση των πόρων και της δημόσιας περιουσίας μας για πολλά χρόνια.

Μη αποδοχή της συμφωνίας και παραμονή στην Ευρωζώνη.

Τα θετικά του είναι ότι δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και μείωσης εισοδήματος, ενώ παράλληλα θα έχουμε μονομερή αναστολή πληρωμών. Τα αρνητικά είναι ότι η χώρα θα πρέπει να πορευθεί με όσα μέσα και πόρους διαθέτει. Αυτό σημαίνει ότι το Κράτος θα πληρώνει με βάση τα έσοδά του και οι εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών θα είναι ισόποσες των εξαγωγών μας. Πρακτικά οι μισθοί και οι συντάξεις και οι λοιπές οφειλές του δημοσίου θα καταβάλλονται στο ύψος τους, αν το Κράτος επιτύχει να συγκεντρώνει τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά. Οι εισαγωγές σε φάρμακα, ενεργειακούς πόρους και άλλα αγαθά θα είναι απόλυτα εξαρτημένες από την αξία των αντίστοιχων εξαγωγών μας και από τα διαθέσιμα κεφάλαια των εταιριών. Οι τράπεζες θα έχουν πρόβλημα στο δανεισμό κεφαλαίων με αποτέλεσμα η ρευστότητα στην αγορά να είναι περιορισμένη.   Τίθεται το ερώτημα αν η απόφαση αυτή θα διατηρήσει τα επίπεδα μισθών και συντάξεων και την επάρκεια στα εισαγόμενα αγαθά που είναι απαραίτητα στην καθημερινότητά μας (πχ. φάρμακα, ενέργεια). Επίσης ένα ακόμη ζήτημα είναι το τι θα γίνει με τις μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα, της αποκρατικοποιήσεις, το ελληνικό χρέος και την πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Και τέλος το βασικό ερώτημα. αν η μη εφαρμογή της συμφωνίας θα οδηγήσει τελικά και πότε στην ανάκαμψη και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Μη αποδοχή της συμφωνίας και έξοδος από την Ευρωζώνη, δηλαδή σε εθνικό νόμισμα αλλά παραμονή στην ΕΕ.

Τα θετικά είναι ότι πλέον θα αποφασίζουμε για το μέλλον μας εμείς μέσω της Κυβέρνησης και της Βουλής. Επίσης η υποτίμηση του νέου νομίσματος θα δημιουργήσει πιθανόν ένα ελκυστικό περιβάλλον για τον τουρισμό και τις ξένες επενδύσεις στο άμεσο μέλλον. Τα αρνητικά θα είναι μια ανεξέλεγκτη διαμόρφωση τιμών στην Αγορά, υποτίμηση του νέου νομίσματος σε σχέση με το ευρώ, μείωση της αγοραστικής αξίας μισθών και συντάξεων και εν γένει ένας διαφορετικός εντελώς  τρόπος ζωής από αυτόν τον οποίο έχουμε συνηθίσει. Οι δαπάνες του Κράτους θα εξαρτώνται και πάλι από τα έσοδά του και οι εισαγωγές αγαθών θα είναι απολύτως συνυφασμένες με τις αντίστοιχες εξαγωγές ελληνικών αγαθών καθόσον θα απαιτείται η πληρωμή τους σε σκληρό νόμισμα.  Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο η χώρα θα κατορθώσει να επιζήσει σε ένα αναμενόμενο εχθρικό ευρωπαϊκό περιβάλλον, ποια θα είναι η πρόσβαση στις Αγορές, πόσο θα μειωθεί το βιοτικό μας επίπεδο, τι θα συμβεί με το ελληνικό χρέος ασχέτως με την μονομερή διαγραφή του. Επίσης σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσει το γεγονός αν θα γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο σύνολο του δημόσιου τομέα, ιδιαίτερα σε θέματα γραφειοκρατίας και διαφθοράς.

Μη αποδοχή της συμφωνίας και έξοδος από την ΕΕ, δηλαδή σε εθνικό νόμισμα.

Η Ελλάδα ουσιαστικά παραμένει μόνη της και αυτοκέφαλη να αποφασίσει για το μέλλον της. Θετικά είναι ότι το μέλλον θα το αποφασίζουν οι εκπρόσωποί μας στο Κοινοβούλιο. Τα αρνητικά είναι ότι το Κράτος θα πρέπει να ισοσκελίσει έσοδα και έξοδα, οι εισαγωγές θα γίνονται μόνο σε σκληρό νόμισμα και σε συνάρτηση με τις εξαγωγές. Το βιοτικό επίπεδο θα κατέλθει άγνωστο σε ποιο βαθμό και με τι τίμημα για την κοινωνική συνοχή. Το σενάριο αυτό θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα του τι θα συμβεί με τις ελληνικές επιχειρήσεις και τράπεζες που θα πτωχεύσουν και η κρατικοποίησή τους δεν αρκεί ως απάντηση. Είναι γεγονός ότι θα βρεθούμε σε ένα ανταγωνιστικό και εχθρικό παγκόσμιο περιβάλλον μόνοι και απροστάτευτοι με απρόβλεπτες συνέπειες.

Συμπέρασμα:

Η χώρα βρίσκεται εμπρός στο δίλλημα ποιο δρόμο πρέπει να επιλέξει. Η αναφορά μας αυτή έγινε με όλα τα διαθέσιμα στοιχεία από δημοσιεύσεις και ενδεχόμενα να μην είναι πλήρης.Η επιλογή θα γίνει από τα πολιτικά κόμματα και τους βουλευτές, αλλά η απόφαση θα επηρεάσει τη ζωή όλων των Ελλήνων, άμεσα και για πολλά χρόνια στο μέλλον. Καμιά απόφαση δεν θα είναι χωρίς κόστος για το βιοτικό μας επίπεδο και την καθημερινότητά μας. Ας ελπίσουμε ότι οι “αποφασίζοντες” έχουν την πλήρη πληροφόρηση ώστε να τη λάβουν με γνώμονα εκείνη η οποία θα είναι καλύτερη για τη χώρα. Ο απολογισμός δυστυχώς, θα γίνει μετά και εφόσον έχουμε υποστεί τις συνέπειες. 

Όταν όλα τα σενάρια είναι πιθανά …

Η αντιμετώπιση μιας κατάστασης απαιτεί να γνωρίζουμε τα πραγματικά στοιχεία τα οποία τη συνθέτουν. Η χώρα μας βρίσκεται σε αδυναμία πληρωμής ενός υπέρογκου εξωτερικού χρέους και συγχρόνως βιώνει για έκτη ίσως συνεχή χρονιά, τα δεινά αποτελέσματα της οικονομικής ύφεσης. Η συνταγή των μνημονίων δεν προσκόμισε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ώστε η καθημερινότητα των ελλήνων πολιτών γίνεται διαρκώς και  περισσότερο δύσκολη.

Το οικονομικό μοντέλο ενός ανίκανου, διεφθαρμένου, διογκωμένου, σπάταλου και καθαρά πελατειακού κράτους το οποίο δημιουργήθηκε σταδιακά στη χώρα μας τα χρόνια μετά την μεταπολίτευση χρεοκόπησε. Η ανατροπή του κρατικοδίαιτου αυτού μοντέλου αποτελεί και το κρίσιμο σημείο για την ανταγωνιστικότητα και τη σωτηρία της χώρας. Για την όποια μετάλλαξή του απαιτείται πολιτική συναίνεση, έναντι των τεχνητών κομματικών πολώσεων, η οποία στις μέρες μας αντιστοιχεί σχεδόν με μια επανάσταση.

Για αλλαγές τέτοιας κλίμακας απαιτείται ισχυρή κυβέρνηση. Η σημερινή σύμπραξη των τριών κομμάτων δεν επιτρέπει την κυβέρνηση να ασχοληθεί με τα σημαντικά ζητήματα του κράτους, γιατί η νοοτροπία και των τριών εταίρων της στηρίζεται στο παλαιό κρατικοδίαιτο μοντέλο. Παράλληλα ίσως οι ζητούμενες βουλευτικές εκλογές να οδηγήσουν σε ανίσχυρους  νικητές και μακριά από το ζητούμενο της ισχυρής κυβέρνησης συνεργασίας.

Οι πιστωτές μας έχουν διαγνώσει πλήρως το ελληνικό πρόβλημα, άλλωστε τους δώσαμε και εμείς τις δυνατότητες και το χρόνο. Η μείωση του ελληνικού χρέους, ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο έχει αποφασιστεί από τους εταίρους μας. Για να μας χορηγήσουν όμως τα απαραίτητα χρήματα, ζητούν να λάβουμε πολύ σκληρά δημοσιονομικά και άλλα μέτρα. Αυτά κρίνουν ότι θα εξασφαλίζουν τις μελλοντικές δόσεις των δανείων τους, αλλά και το γεγονός ότι η χώρα δεν θα ξαναδημιουργήσει ελλείμματα, ώστε να δημιουργήσει και νέα χρέη.

Η πίεση των πιστωτών είναι πολύ μεγάλη και το πολιτικό σύστημα φαίνεται μάλλον ανίσχυρο να τη διαχειριστεί. Η Κυβέρνηση οφείλει να διαπραγματευτεί με ρεαλισμό και τόλμη αψηφώντας τα όποια κομματικά συμφέροντα τα οποία χαρακτηρίζουν την πολιτική μας ζωή. Παράλληλα θα πρέπει να διαφυλάξει τον ήδη διερρηγμένο κοινωνικό ιστό της χώρας όχι με κόκκινες γραμμές αλλά με τις πλέον αξιόπιστες εναλλακτικές προτάσεις.

Όλοι οι έλληνες πολίτες γνωρίζουν ότι οι συμφωνίες και οι υποχρεώσεις τις οποίες θα αναλάβουμε με αυτές έχουν ορίζοντα τουλάχιστον τριακονταετίας Η ελληνική κοινωνία απαιτεί οι θυσίες και οι προσπάθειές της να έχουν αποτέλεσμα και στέλνει μηνύματα ότι έφτασε στα όρια των δυνατοτήτων της. Το μήνυμα είναι σαφές και απευθύνεται στους έλληνες πολιτικούς αλλά και στους δανειστές μας.

Ίσως κάποιοι να ξεχνούν την ελληνική ιστορία και θα πρέπει να τη θυμηθούν ή να τη διαβάσουν. Η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια αποτελούσε και εξακολουθεί να είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ελλήνων. Αν κάποιοι σήμερα επιδιώκουν να τα ισοπεδώσουν, ας αναλογιστούν σοβαρά ποιό θα είναι τελικά το αποτέλεσμα που θα λάβουν. Οι «διαπραγματεύσεις» πάντως συνεχίζονται και όλα τα σενάρια είναι πιθανά να συμβούν …