Η χώρα βιώνει ένα μείζον δημοσιονομικό, οικονομικό αλλά και επιπέδου ζωής σοκ. Εκτός από την αποτυχία του δημοσίου τομέα και των πολιτικών που είχαν επιλεχθεί στο παρελθόν, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τις απαιτήσεις των αγορών. Η ελληνική οικονομία αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της εποχής, με τα φθηνά προϊόντα της Άπω Ανατολής, τα προηγμένα αγαθά του Δυτικού Κόσμου και την οικονομική κυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρώπη.
Η συνεχής λήψη όλων αυτών των μέτρων, δημοσιονομικού χαρακτήρα, μειώνουν το διαθέσιμο εισόδημα και οδηγούν στη φτώχεια μεγάλα στρώματα του πληθυσμού. Η συναίνεση των τριών κομμάτων απεδείχθη στην πράξη ένα προπέτασμα καπνού στα μάτια των δανειστών μας. Οι απαιτήσεις των μνημονίων λειτουργούν ως όργανο χειραγώγησης ενός λαού και σε λογικές «κατάστασης ανάγκης» που οδηγούν στην ικανοποίηση των δανειστών με υποθήκη το μέλλον των πολιτών και την περιουσία του κράτους, η οποία θα υποθηκευτεί για την εξόφληση του χρέους.
Τα μνημόνια πέτυχαν να μειώσουν την αμοιβή της εργασίας, να εξαλείψουν τις κοινωνικές παροχές που κατακτήθηκαν με αγώνες και να απομειώσουν τα περιουσιακά στοιχεία πολιτών, αλλά και επιχειρήσεων. Αρκετοί συμπολίτες μας βιώνουν ήδη τη μείωση του βιοτικού τους επιπέδου σε αυτό της φτώχειας και ευτυχώς, ο ισχυρός θεσμός της ελληνικής οικογένειας, δεν τους επιτρέπει να βουλιάξουν στην εξαθλίωση.
Η αντίληψη ότι η χώρα έχει ήδη πτωχεύσει έχει γίνει σαφώς κατανοητή από τους περισσότερους Έλληνες. Τα μνημόνια δεν μπορούν από μόνα τους να αποτρέψουν τη στάση πληρωμών της χώρας, απλώς δίνουν στην αρρωστημένη οικονομία της παράταση ζωής με παράλληλη εξασφάλιση του χρέους των πιστωτών. Η αδράνεια του Δημοσίου Τομέα, στην επίτευξη των συμπεφωνημένων, οδηγεί τους δανειστές να επινοούν πολιτικά συνεχώς εκβιαστικές επιταγές με νέα μέτρα για την αγορά εργασίας και της ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων.
Η χώρα έχει εγκλωβιστεί σε ένα φαύλο κύκλο δανεισμού και ύφεσης. Ο δανεισμός δεν είναι δυνατόν να καλύπτει τις νέες «μαύρες τρύπες» που ανακαλύπτει διαρκώς ο δημόσιος τομέας γενικότερα. Η μείωση των αποδοχών και η υψηλή φορολόγηση δημιουργούν το φαινόμενο της κυκλικής ύφεσης η οποία μειώνει την κατανάλωση, αυξάνει την ανεργία και δεν επιτρέπει την επίτευξη των δημοσιονομιών στόχων.
Η παραμονή μας στην ευρωζώνη, ως πολιτική μας επιλογή, προϋποθέτει να μας χορηγήσουν το τελευταίο τους «μεγάλο δάνειο» οι πιστωτές μας, αλλά ακόμη και αυτοί απαιτούν ως βασική προϋπόθεση, να σταματήσουμε επιτέλους να παράγουμε ελλείμματα και να δημιουργήσουμε πλεονάσματα, ώστε να είναι δυνατή η αποπληρωμή των νέων δόσεων. Παράλληλα όμως δεν είναι δυνατή η συνέχιση της άκρατης φορολόγησης και μείωσης των εισοδημάτων μισθωτών και συνταξιούχων, με ένα αναποτελεσματικό κράτος που έχει οδηγήσει την πάταξη της φοροδιαφυγής και τη μείωση του δημοσίου τομέα, σε αδιέξοδο, λόγω της αδυναμίας των πολιτικών να εφαρμόσουν τους σχεδιασμούς και τα αναγκαία μέτρα που έχουν ήδη συμφωνήσει με συμβούλους τους, από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ και άλλων χωρών.
Αυτή είναι και η «τελευταία ευκαιρία» μας, ως ευρωπαϊκή χώρα, γιατί διαφορετικά θα οδηγηθούμε σε άτακτη χρεοκοπία, και εκτός ευρωζώνης, η οποία θα εξαθλιώσει ακόμη μεγαλύτερα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου