Η κρίσιμη κατάσταση της χώρας απαιτεί σοβαρότητα και θάρρος

Η Ελλάδα διέρχεται μια πρωτοφανή οικονομική - κοινωνική κρίση ως απόρροια των λανθασμένων στρατηγικών και κατευθύνσεων στο δημόσιο τομέα επί σειρά ετών. Το ζητούμενο από το πολιτικό προσωπικό είναι οι λύσεις και οι τρόποι εξόδου από την κρίση, ώστε να σταματήσουμε την ύφεση της ελληνικής οικονομίας και να οδηγηθούμε στην ανάκαμψη και την ανάπτυξη.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και μαγικές συνταγές για την επίλυση της κρίσης. Οφείλουν οι Έλληνες πολιτικοί να υιοθετήσουν λύσεις με σοβαρότητα, ρεαλισμό και θάρρος. Δεν υπάρχουν εύκολες φόρμουλες συνεργασίας και απαιτείται σύγκληση των όποιων διαφορετικών πολιτικών απόψεων, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ωφέλιμο πρωτίστως για τον Ελληνικό λαό.

Οι ελληνικές πολιτικές παρατάξεις με κοινό προσανατολισμό προς την Ευρώπη και την ευρωζώνη, οφείλουν και πρέπει να συνεννοηθούν σύμφωνα και με τις επιλογές και την εντολή των ελλήνων πολιτών. Είναι η χρονική στιγμή κατά την οποία θα πρέπει να αφήσουν στην άκρη, τα όποια παραταξιακά οφέλη και να δώσουν προτεραιότητα στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών της χώρας.

Η νέα Κυβέρνηση που οφείλουν να σχηματίσουν έχει ένα μεγάλο και δύσκολο έργο να διαπραγματευτεί με την τρόικα για την τροποποίηση των όρων του μνημονίου. Το εγχείρημα δεν θα είναι εύκολο με δεδομένη την προσκόλληση των δανειστών μας, στο φιλελευθερισμό  και στην αυστηρή δημοσιονομική πολιτική λιτότητας. Ίσως ένα βασικό διαπραγματευτικό στοιχείο να είναι η  αποδεκτή από όλες τις πλευρές αποτυχία της εφαρμοζόμενης συνταγής λιτότητας και η καθολική αποδοκιμασία της από τους Έλληνες πολίτες. Άλλωστε και οι εταίροι μας στην Ευρώπη έχουν αντιληφθεί το αδιέξοδο της συνεχιζόμενης πολιτικής λιτότητας, στις χώρες με προβλήματα χρέους και συζητούν πλέον εφικτές και ρεαλιστικές λύσεις για την αντιστροφή των καταστροφικών αποτελεσμάτων στις κοινωνίες της Ευρώπης.

Η αναμενόμενη διαπραγμάτευση με τη τρόικα δεν απαιτεί μόνο τη διαπίστωση της λάθος κατεύθυνσης αλλά και την πρόταση για τις εναλλακτικές ισοδύναμες λύσεις. Το περιβόητο μνημόνιο περιλαμβάνει τους συμφωνημένους στόχους με τους δανειστές μας, αλλά οι στρατηγικές εφαρμογής των πολιτικών τους, συμφωνήθηκαν με την Ελληνική Κυβέρνηση (2010-2012) και την όποια συνεργασία των εργοδοτικών και συνδικαλιστικών ενώσεων. Είναι εμφανές, με τη συνεχιζόμενη ύφεση της ελληνικής οικονομίας για Πέμπτη συνεχή χρονιά, ότι οι λύσεις οι οποίες επιλέχθηκαν τελικά δεν επέφεραν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας περιορίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στη μείωση του εργατικού κόστους και των κοινωνικών παροχών του Κράτους χωρίς να αγγίξει την καρδιά του προβλήματος, η οποία ανάγεται στα δομικά προβλήματα της δημόσιας διοίκησης αλλά και της ελληνικής οικονομίας γενικότερα. Η υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας έμμεσης και άμεσης, επέφερε μαζί με την μείωση των εισοδημάτων την ύφεση, την ανεργία και την κατάρρευση του κοινωνικού ιστού.

Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα περιμένουν εφαρμόσιμες λύσεις οι οποίες θα ανατρέψουν το αρνητικό κλίμα και θα οδηγήσουν στην ανάκαμψη. Οι Έλληνες πολιτικοί  οφείλουν να ενεργήσουν με σοβαρότητα και με βάση το κοινωνικό και όχι το πολιτικό τους συμφέρον και αυτό απαιτεί ρεαλισμό αλλά και θάρρος. Οι Έλληνες πολίτες θα κρίνουν τις λύσεις οι οποίες θα δοθούν στα άμεσα και κρίσιμα προβλήματα της καθημερινότητάς τους και θα τις στηρίξουν εφόσον είναι προς την σωστή κατεύθυνση.

Όλοι οι πολίτες αναμένουν την επόμενη ημέρα με την ελπίδα και την προσμονή της αναγέννησης. Στην Ευρώπη πληθαίνουν οι φωνές για αλλαγή των εφαρμόσιμων πολιτικών και για ουσιαστικά βήματα προς την πολιτική ένωση. Η Ελλάδα οφείλει και πρέπει να κερδίσει το στοίχημα της ανάπτυξης και της ανοικοδόμησης της χώρας, αλλά συγχρόνως να συμμετάσχει ως ισότιμο και σοβαρό μέλος στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια την ώρα των μεγάλων αποφάσεων για το μέλλον της Ευρώπης. Οι Έλληνες πολιτικοί οφείλουν άμεσα με σοβαρότητα, ρεαλισμό και θάρρος να πραγματοποιήσουν τις προσδοκίες ενός ολόκληρου λαού και θα κριθούν γι’ αυτό ιστορικά αλλά και πολιτικά.