Η Ελλάδα βρίσκεται στον πέμπτο
χρόνο συνεχούς Ύφεσης, με το Ακαθάριστο Εθνικό της Προϊόν (ΑΕΠ) μειούμενο κατά
25%, την Ανεργία να ανέρχεται στο 30%, με το πραγματικό Έλλειμμα του Δημοσίου Προϋπολογισμού
στο 5,5% και το Δημόσιο χρέος της να φθάνει στο 188% του ΑΕΠ. Απλά και μόνο η
ανάγνωση των στοιχείων αυτών, παρουσιάζουν τη ζοφερή εικόνα της ελληνικής οικονομικής
πραγματικότητας.
Στην κρίσιμη αυτή περίοδο η
Ελλάδα αποδέχτηκε τη χρηματοδότηση από τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση
(ΕΕ), από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και την Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα (ΕΚΤ). Οι πιστώσεις αυτές δυστυχώς χορηγήθηκαν, ώστε οι δανειστές μας
να κερδίσουν χρόνο και να μετατρέψουν το Ελληνικό χρέος από ιδιωτικό σε κρατικό
και συγχρόνως να το μεταφέρουν από το Ελληνικό στο Αγγλοσαξονικό Δίκαιο.
Παράλληλα η γνωστή σε όλους μας
τρόικα (ΕΕ,ΔΝΤ,ΕΚΤ) έχει ζητήσει την εφαρμογή ενός προγράμματος δημοσιονομικής
προσαρμογής με στόχο να σταματήσει τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και η χώρα
να αποκτήσει πρωτογενές πλεόνασμα ώστε να αποπληρώσει τα δανεικά κεφάλαια. Η
εφαρμογή της πολιτικής αυτής μέσω των μνημονίων έχει αποδείξει ότι η Ελληνική
Οικονομία με τις γηγενείς αδυναμίες της αδυνατεί να ανακάμψει.
Απαιτείται η εκπόνηση ενός Ελληνικού
Σχεδίου Ανάπτυξης το οποίο θα λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους της ελληνικής
πραγματικότητας. Ένα σχέδιο ρεαλιστικό και υλοποιήσιμο, με στόχους ανάπτυξης
της οικονομίας σε συγκεκριμένους και επιλεγμένους τομείς σύμφωνα με τις
πραγματικές δυνατότητες της χώρας και όχι με τα συμφέροντα των διαφόρων
κοινωνικών ομάδων αλλά και επιχειρηματικών ομίλων.
Η ευθύνη αυτή δεν ανήκει
αποκλειστικά μόνο στην πολιτική ελίτ της χώρας, αλλά και στο επιστημονικό
δυναμικό της το οποίο θα έπρεπε να αναλάβει αυτόνομα και την εκπόνηση του. Ίσως
μάλιστα και η εκπόνηση σχεδίων με διαφορετικές προσεγγίσεις να έδινε τη
δυνατότητα επιλογής της συνισταμένης αυτών, ως περισσότερο ιδανικής για την
έξοδο της χώρας από τη κρίση και την πορεία της προς μια συντεταγμένη ανάπτυξη.
Το Ελληνικό Σχέδιο Εξόδου από την
κρίση θα πρέπει να λάβει συγκεκριμένους στόχους για μεταρρυθμίσεις και
πρωτοβουλίες, δυστυχώς μέσα σε ένα πλαίσιο στο οποίο θα επέλθει σε συμφωνία με τους δανειστές μας
και να έχει ως επίκεντρο:
- Την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία
- Την εγγύηση των καταθέσεων και λοιπών αποταμιεύσεων
- Την ενίσχυση επιλεγμένων κλάδων της οικονομίας
- Την κοινωνική προστασία σε όλους τους τομείς
- Τη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών
- Την απλοποίηση του φορολογικού συστήματος
- Την ουσιαστική πάταξη της φοροδιαφυγής
- Την αναδιοργάνωση της λειτουργίας του κράτους
- Τη δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος
- Τη δημιουργία κινήτρων για νέες θέσεις εργασίας
- Τη μεταρρύθμιση του συστήματος Δικαίου και των Νόμων
- Την απομείωση του ελληνικού χρέους, ώστε να είναι βιώσιμο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου