Η μεταρρύθμιση στο Δημόσιο…

Η μεταρρύθμιση του Ελληνικού Κράτους αποτελεί βασικό αίτημα των πιστωτών μας και διαρκή πονοκέφαλο των κυβερνώντων. Και οι μεν πιστωτές την υποστηρίζουν διότι έτσι πιστεύουν θα διορθωθούν οι προβληματικές δομές και η στελέχωσή του, οι οποίες κατά την άποψή τους βοήθησαν σημαντικά στο να οδηγηθεί η χώρα στη σημερινή κατάσταση. Οι δε κυβερνώντες διστάζουν να τις προχωρήσουν γιατί οι προβληματικές δομές και η στελέχωση του Κράτους, αποτελούν δικό τους διαχρονικό επίτευγμα η αναδόμηση του οποίου εμπεριέχει σημαντικό πολιτικό κόστος που για αρκετούς είναι αδιανόητο.

Αποτελεί βέβαια γεγονός ότι και οι δύο πλευρές αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων αυτών για τη στήριξη της μελλοντικής αναπτυξιακής πορείας της χώρας. Οι μεν πιστωτές μέσω αυτών επιζητούν να επιτύχουν την άμεση μείωση των λειτουργικών εξόδων και της μισθοδοσίας με αποτέλεσμα η σχετική μείωση των δαπανών του Κράτους να επιφέρει το ζητούμενο πρωτογενές πλεόνασμα, άρα όχι επιπρόσθετες πιστώσεις. Οι δε κυβερνώντες να μειώσουν τις δαπάνες με συνεχείς σταδιακές συνταξιοδοτήσεις και μετατάξεις ενώ ως προς τις δομές οι παρεμβάσεις τους είναι επιλεκτικές και περιορισμένες. 

Οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα οδηγήσουν στην πραγματική αναδόμηση του Κράτους δεν γίνονται με ημίμετρα ή μόνο με περικοπές δαπανών αλλά με ορθολογικό σχεδιασμό. Αρχικά θα πρέπει να αποφασισθεί τι Κράτος θέλουμε και δεύτερον πως θα πρέπει να είναι ο Δημόσιος Τομέας ο οποίος θα το στηρίζει. Στη συνέχεια σχεδιάζονται οι βασικές δομές του Δημοσίου και οι αρμοδιότητες του κάθε Τομέα, δηλαδή από την Προεδρία της Δημοκρατίας μέχρι το τελευταίο Υπουργείο και στη συνέχεια το αυτό γίνεται για κάθε κατώτερο επίπεδο της Δημόσιας Διοίκησης. Έτσι επιτυγχάνεται ο διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων σε όλα τα επίπεδα διοίκησης ώστε να μην υφίστανται επικαλύψεις.

Οι δομές του κάθε φορέα πρέπει να περιγράφονται απλά και με σαφήνεια. Ουσιαστικά είναι απαραίτητο γίνει η περιγραφή καθηκόντων και αρμοδιοτήτων της κάθε θέσεως ευθύνης αλλά και του απλού υπαλλήλου. Η περιγραφή αυτή θα οδηγήσει στην καταγραφή των προσόντων και εμπειρίας η οποία απαιτείται για την ανάληψη της θέσης αυτής. Στη συνέχεια θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού και η κατάταξή του σε πίνακες με βάση τα προσόντα και τις εμπειρίες του. Οι τοποθετήσεις είναι δυνατόν να γίνουν και σύμφωνα με αιτήματα των ενδιαφερομένων με βάση τους πίνακες, η δε λογική αυτή δεν είναι τίποτε άλλο από τυπική διαδικασία που ακολουθείται παγκόσμια.

Αν λοιπόν οι πιστωτές και οι κυβερνώντες επιθυμούν με τη μεταρρύθμιση στο Δημόσιο Τομέα να στηρίξουν την ανάκαμψη και τη μελλοντική ανάπτυξη της χώρας οφείλουν να την πραγματοποιήσουν ορθολογικά και με κανόνες. Η επιμονή στη μείωση απλώς των δαπανών με αντίστοιχες μειώσεις του λειτουργικού κόστους και με την απομάκρυνση,  τη μετάταξη ή ακόμη και τη συνταξιοδότηση ανθρώπινου δυναμικού χωρίς σχέδιο αποτελούν βραχεία αριθμητική αντιμετώπιση και όχι τη λύση των γενεσιουργών αιτίων του προβλήματος. Δεν χρειάζονται πλέον αποσπασματικές ενέργειες επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, αλλά συνολικός στρατηγικός σχεδιασμός του Δημόσιου Τομέα και στη συνέχεια πράξεις υλοποίησής του, διαφορετικά η όλη προσπάθεια απλώς θα μειώσει μεν τις δαπάνες αλλά ‘θυσιάζοντας’ ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο ίσως σε πολλές περιπτώσεις θα ήταν απαραίτητο στην επιτυχή υλοποίηση της ζητούμενης μεταρρύθμισης.