Στη Σύνοδο Κορυφής ή στη Σύνοδο των G20 τον Νοέμβριο του 2011 θα αποφασιστεί το μέλλον της Ελλάδας. Η πολιτική ηγεσία μάχεται για τη δόση του μήνα , οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις για να ισχυροποιήσουν την πολιτική θέση τους την επόμενη ημέρα και οι ηγεσίες των κοινωνικών εταίρων και συνδικαλιστικών φορέων για να κρατήσουν τα προνόμια του παρελθόντος. Ουδείς τους έχει αντιληφθεί ότι το γενικότερο περιβάλλον έχει αλλάξει, πολύ λίγοι έχουν σχεδιασμούς με μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα και ακόμη λιγότεροι μάχονται για το μέλλον και τη θέση της Ελλάδος στην Ευρωζώνη.
Η Ελλάδα ήταν ουσιαστικά χρεωκοπημένη από τη στιγμή που οι αγορές με υψηλά επιτόκια κατέστησαν ανέφικτο τον δανεισμό της χώρας. Η συμφωνία της 21ης Ιουνίου έγινε για την επιβίωση των ευρωπαϊκών τραπεζών παρά της Ελλάδος. Τα γεγονότα που ακολούθησαν μέχρι σήμερα απέδειξαν ότι οι αγορές απαιτούν μια ολοκληρωμένη λύση για το ελληνικό χρέος, με την αποφυγή ενός πιστωτικού γεγονότος ώστε οι ευρωπαϊκές τράπεζες να μην αναγκαστούν να εγγράψουν ζημίες στους ισολογισμούς τους.
Το περίφημο «κούρεμα» του 21% υπολογίζεται με επιτόκιο 9% (με αποτίμηση η σημερινή τους αξία στο 79%) στα ομόλογα τριακονταετούς λήξης και έχει γίνει αποδεκτό από το ΙΙF (Dalara) για τη διαπραγμάτευση με τις τράπεζες. Μεγαλύτερη απομείωση της τάξης του 36 έως 50% αναμένεται να μην είναι εθελοντικά αποδεκτή. Επισημαίνεται ότι ακόμη και σε μια επιτυχημένη ανταλλαγή η Ελλάδα θα χρειαστεί περί τα 6 δις ευρώ (αρχική συμφωνία) για να εξυπηρετήσει τους τόκους των νέων ομολόγων, ποσό που απαιτεί την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3%, γεγονός που είναι εντελώς ανέφικτο με τις υπάρχουσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της χώρας.
Το εφιαλτικό σενάριο του πιστωτικού γεγονότος θα αναγκάσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες και την ΕΚΤ να εγγράψουν ζημίες. Τα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεν θα αποτελούν αποδεκτές εμπράγματες εγγυήσεις και οι τράπεζες θα πρέπει να τα αντικαταστήσουν για να μπορούν να αντλήσουν ρευστότητα. Υπάρχει κίνδυνος επέκτασης της κρίσης και η ΕΕ θα πρέπει να αποφασίσει για τον τρόπο επανακεφαλοποίησης των τραπεζών της. Όλα τα συμβόλαια πιστωτικής ασφάλειας (CDS) θα πρέπει να πληρωθούν χωρίς κανείς να είναι σήμερα σε θέση να εξηγήσει τι και που το γεγονός αυτό θα επιφέρει ζημίες παγκοσμίως.
Οι Ελληνικές τράπεζες θα οδηγηθούν σε αυξήσεις του μετοχικού τους κεφαλαίου ή στον μηχανισμό Επείγουσας Αρωγής Ρευστότητας (ΕΑΡ ή ΕLA αγγλιστί) τον οποίο όμως εγγυάται το ελληνικό κράτος και πιθανόν να υπάρξουν αμφισβητήσεις. Σήμερα η πλειονότητα των ελληνικών ομολόγων διέπεται από το ελληνικό δίκαιο το οποίο δεν προβλέπει τις Ρήτρες Συλλογικής Δράσης (CAC). Ο διακανονισμός με τους δανειστές μπορεί να διαρκέσει και πάνω από έξη μήνες, χρονικό διάστημα κατά το οποίο το ελληνικό κράτος θα πρέπει να πληρώνει μισθούς και συντάξεις και παράλληλα να διαθέτει χρηματικά ποσά για εισαγωγές των αναγκαίων αγαθών.
Είναι βέβαιο ότι η απόφαση που θα ληφθεί θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις για την Ελλάδα τα επόμενα 30 χρόνια. Αποτελεί σοβαρή απώλεια εθνικής κυριαρχίας διότι η όποια ανταλλαγή θα σημαίνει ότι όλο σχεδόν το ελληνικό χρέος θα περάσει στο αγγλοσαξονικό δίκαιο. Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να επιδιώξει την μετατροπή του σε ελληνικό ή έστω σε ευρωπαϊκό, εφόσον εκπληρώσει ορισμένες προϋποθέσεις και δεσμεύσεις, ώστε να το μετατρέψει σε «εξωτερικό» χρέος. Αυτό σήμερα έχει μεγαλύτερη σημασία από οιανδήποτε εκλογική αναμέτρηση ή πολιτική ιδεολογία για όλους τους Έλληνες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου