Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου 2011 και οι συνέπειες…


Ίσως για πρώτη φορά, από την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη, διαπιστώσαμε μια ιδιαίτερα αυξημένη πίεση - εκβιασμούς για να αποδεχθούμε τη συμφωνία κορυφής της 27ης Οκτωβρίου. Τα ωμά χρονικά και μη τελεσίγραφα και οι αυστηρές δηλώσεις – προειδοποιήσεις των εταίρων – δανειστών μας, σε ανώτατο μάλιστα πολιτικό επίπεδο, οδήγησαν στην απώλεια της πρωθυπουργίας από τον κ Γ. Παπανδρέου και το σχηματισμό νέας κυβέρνησης υπό τον κ. Λ. Παπαδήμο, την οποία σήμερα υποστηρίζουν τα τρία από τα επίσημα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου και άλλες πολιτικές δυνάμεις. Εκείνο το οποίο όμως πρέπει να διευκρινίσουμε είναι, αν η συνδυασμένη αυτή πίεση προέρχεται από την αστοχία της πρότασης για το δημοψήφισμα ή για κάποιον άλλο περισσότερο σοβαρό λόγο.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να λάβει μια σειρά αυστηρών μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής αρχικά για να μην χρεοκοπήσει και στη συνέχεια για να μην αποβληθεί από την ευρωζώνη. Το τελευταίο μάλιστα έπεισε και την αξιωματική αντιπολίτευση, να αλλάξει την πολιτική της, για να μην χρεωθεί λόγω αδιαλλαξίας την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Ο σκοπός του πολιτικού τελεσιγράφου της Ευρωζώνης, με την συνεπικούρηση του ΔΝΤ, είναι να ψηφισθεί από την ελληνική βουλή η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου με 180 ψήφους ώστε να αναγνωρίζεται ως διεθνής σύμβαση που εκχωρεί εθνική κυριαρχία στους δανειστές μας. Τι σημαίνει αυτό:
Μέχρι σήμερα, αν και νομικά υφίστανται σημαντικές αμφισβητήσεις, υπάγονται στο αγγλοσαξονικό δίκαιο μόνο 45 δις € τα οποία εκταμιεύτηκαν από το πρώτο πακέτο στήριξης. Αν ψηφισθεί η αναδιάρθρωση που προβλέφθηκε στη συμφωνία της 27-10-11 σχεδόν όλο το ελληνικό χρέος θα διέπεται, σύμφωνα με έγκυρες νομικές εκτιμήσεις από το αγγλοσαξονικό δίκαιο, το οποίο προστατεύει επιπρόσθετα τα δικαιώματα των δανειστών με κίνδυνο η χώρα να απολέσει αντίστοιχο τμήμα από το δημόσιο πλούτο της.
Η Ελλάδα έχει οδηγηθεί σε μια βαθιά ύφεση και υψηλότατη ανεργία λόγω της εφαρμογής των συμφωνιών με την τρόικα. Για να μας «δανείσουν» περιορίστηκαν τα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων, μειώθηκαν οι ενισχύσεις σε ευπαθή κοινωνικά στρώματα, νοσοκομεία, παιδεία, ασφάλεια, άμυνα. επενδύσεις και μια ολόκληρη χώρα έχει οδηγηθεί σε ένα καταστροφικό δρόμο ύφεσης χωρίς ελπίδα ανάκαμψης. Βέβαια μας έχουν υποσχεθεί ότι αν τηρήσουμε όλα όσα «τώρα» μας ζητούν τότε το 2021 θα βρεθούμε να χρωστάμε το ίδιο ποσοστό χρέους με το 2009 δηλαδή περίπου 120% του ΑΕΠ.
Η πιέσεις για την αποδοχή των συμφωνιών της 27ης Οκτωβρίου περιέχουν και περιορισμένο (άμεσο) χρονικό ορίζοντα, από το φόβο να σκάσει «το χρέος» της Ιταλίας πριν ληφθούν οι αποφάσεις για το μέλλον της Ευρωζώνης και της Ελλάδος. Σήμερα η Ελλάδα κρατά ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της γιατί το 90% περίπου του ελληνικού χρέους διέπεται από το Ελληνικό Δίκαιο και από τους νόμους που ψηφίζει η Βουλή των Ελλήνων. Η νέα Κυβέρνηση θα πρέπει να εξετάσει με προσοχή αν οι αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου που καλείται να ψηφίσει στο σύνολό τους, αποσκοπούν στην παραμονή της χώρας στο ευρώ και τη διάσωσή της, όπως υποστηρίζεται από όλους τους εταίρους – πιστωτές μας  ή μήπως αντίθετα λειτουργούν αποκλειστικά για το συμφέρον τους, δηλαδή την εξασφάλιση μόνο των τραπεζών τους και των δανείων τους και δεν ενδιαφέρονται για την μελλοντική πορεία της χώρας και την ανάπτυξη της οικονομίας της.
Η μέχρι σήμερα πορεία των συμφωνιών μας με την τρόικα έχει μειώσει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων και παράλληλα τον παραγωγικό-συναλλακτικό ιστό της χώρας με αποτέλεσμα η επίσημη ανεργία να καλπάζει προς το 20% του πληθυσμού της. Όλα τα παραπάνω δημιουργούν το συμπέρασμα ότι αν δεν προβλεφθεί ανάπτυξη ή αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας δεν υπάρχει «ελπίδα» για τη Ελλάδα. Αν οι συμφωνίες οδηγούν στην ικανοποίηση των πιστωτών μας και στην υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας και συνεπώς  του μέλλοντος του λαού της τότε πρέπει να επανεξεταστεί το πλαίσιό τους με σοβαρότητα και σύνεση.
Η υπαγωγή του χρέους στο ελληνικό δίκαιο προσδίδει σήμερα ένα σοβαρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στη νέα Κυβέρνηση, το οποίο θα πρέπει να εκμεταλλευτεί όχι για να εκβιάσει τους εταίρους- πιστωτές μας, αλλά για να επιτύχει μια τελική συμφωνία η οποία θα αποκαθιστά την τιμή και αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού και θα του δίνει το αναφαίρετο δικαίωμά να ατενίζει με αισιοδοξία και προοπτική το μέλλον του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου