Η Ελλάδα μπορεί; Η Ευρώπη θέλει;

Η Ελληνική Κυβέρνηση προετοιμάζει οσονούπω τα μέτρα των 11,5 δις ευρώ,  τα οποία θα μειώσουν το δημοσιονομικό έλλειμμα και θα επαναφέρουν, όπως διατείνονται οι πιστωτές μας, τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης. Αναμφισβήτητο γεγονός για όλους είναι, ότι τα νέα μέτρα λιτότητας θα οδηγήσουν τη χώρα σε μεγαλύτερη ύφεση, η οποία θα επιφέρει σύμφωνα με εκτιμήσεις διαφόρων φορέων, την εσωτερική υποτίμηση περίπου στο 30% εντός του 2013. Αλλά τα προβλήματα τις χώρας δεν είναι μόνο τα προαναφερόμενα, έπονται και άλλα εμπόδια στη συνέχεια.

Αρχικώς τα μέτρα θα πρέπει να εγκριθούν αρχικά από την ελληνική τρόικα (οι τρείς αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων, τα οποία στηρίζουν την Κυβέρνηση) και στη συνέχεια από τη γνωστή τρόικα των πιστωτών μας (ΔΝΤ,ΕΕ, ΕΚΤ). Η αξιολόγηση της τελευταίας θα αποτελέσει τον οδηγό για την μελλοντική πορεία της χώρας. Στη συνέχεια τα μέτρα θα πρέπει να εγκριθούν από τις χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν ποικίλα πολιτικά εσωτερικά εμπόδια, ιδιαίτερα αν χρειαστεί και περεταίρω οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας.

Τα πολιτικά εμπόδια θα εμφανιστούν και στο εσωτερικό της χώρας με την εισαγωγή για ψήφιση των μέτρων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Βεβαίως η κυβερνητική συμμαχία διαθέτει πλειοψηφία ώστε να αντέξει αντιρρησίες αλλά το θέμα είναι πόσοι βουλευτές θα αρνηθούν την ψήφισή τους. Αντίστοιχο πρόβλημα θα υπάρξει και στα κοινοβούλια των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης, αν και το θέμα αυτό να μπορεί να επιλυθεί με τη διεύρυνση του ρόλου των υπαρχόντων μηχανισμών στήριξης.

Η ψήφιση των μέτρων από την Ελληνική Βουλή δεν σημαίνει αυτόματα και την εφαρμογή τους. Απαιτείται η έκδοση αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας και από την υπάρχουσα εμπειρία είναι προφανές ότι, ο δημόσιος τομέας της χώρας αδυνατεί να τα υποστηρίξει. Αυτό θα σημαίνει νέες περιπέτειες με την καταβολή των δόσεων η οποία θα καθυστερήσει με συνέπεια την έλλειψη ρευστότητας στο Ελληνικό Κράτος. Η έλλειψη αυτή μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε στάση πληρωμών αν τυχόν η διάρκειά της υπερβεί τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας.

Υπαρκτό είναι το ενδεχόμενο κάποια από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης να αντιταχθούν σε περεταίρω δεσμεύσεις για αύξηση της βοήθειας προς την Ελλάδα. Αυτό θα είχε επίσης ως συνέπεια τη μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους η οποία θα οδηγούσε το ΔΝΤ στο να παύσει να χρηματοδοτεί τη χώρα. Η τρόικα θα σταματούσε άμεσα την καταβολή των δόσεων και αυτό θα οδηγούσε αναγκαστικά τη χώρα σε μονομερή στάση πληρωμών με απρόβλεπτες συνέπειες για την Ευρωζώνη αλλά και την Ελλάδα.

Ένας σημαντικός παράγοντας είναι η ελληνική κοινωνία. Οι πολίτες βρίσκονται στα όρια της αντοχής τους και οι διαμαρτυρίες μπορούν να μεταστραφούν σύντομα σε πλήρη κοινωνική αναταραχή. Πιθανή συνέπεια η πτώση της Κυβέρνησης Συνασπισμού και η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή μας ή όχι στο ευρώ. Αλλά εντωμεταξύ η τρόικα θα είχε μπλοκάρει την καταβολή των δόσεων, με τις γνωστές συνέπειες. Τελικώς ίσως το μέλλον της χώρας να επαφίεται στις αποφάσεις των Ελλήνων, οι οποίοι θα πρέπει να αποφασίσουν τι τελικώς θέλουν, με τη γενική αμφιβολία της σωστής πολύπλευρής ενημέρωσής τους.