Η ώρα των αποφάσεων

Η χώρα συνεχώς την τελευταία διετία βρίσκεται σε σταυροδρόμια σημαντικών αποφάσεων. Οι διάφοροι αρθρογράφοι, αναλυτές και δημοσιογράφοι, έχουν αναλύσει ο καθένας από τη δική του οπτική γωνία το πώς φτάσαμε ως εδώ και το πως πρέπει να πορευτούμε στο μέλλον. Η πολυγνωμία τους ξεκινά από τη διαφορετική  πολιτική, κοινωνική και οικονομική αφετηρία που ο καθένας τους ξεκινά και συνεχίζει την ανάλυση. Διαπιστώνουμε  σε αυτές τις αναλύσεις, ευθύνες στο μεταπολιτικό σύστημα διακυβέρνησης από τη δεκαετία του 1980, την είσοδο της χώρα στην Ευρωζώνη και την τελευταία επταετία. Στο σύστημα αυτό αποδίδετε η ανικανότητα της δημόσιας διοίκησης, η φοροδιαφυγή, τα προβλήματα στην παιδεία, η ροπή προς κατανάλωση υπεράνω των δυνάμεών μας και τα σημερινά δεινά της ύφεσης , τα οποία είναι αποτέλεσμά τους.

Οπωσδήποτε η κριτική στο τι και ποιος πταίει και στο πως φτάσαμε ως εδώ,  πρέπει να γίνει για να εξαχθούν συμπεράσματα και να αποφύγουμε τα ίδια λάθη στο μέλλον. Αυτό όμως το οποίο ενδιαφέρει άμεσα την έλληνα και την ελληνίδα, είναι η καθημερινότητά τους και τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον. Ακούγονται απόψεις για τα μνημόνια και τη συμβολή τους στην ύφεση, για την παραμονή μας ή όχι στη ζώνη του ευρώ και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και πότε θα πτωχεύσουμε ουσιαστικά (τυπικά έχει ήδη συμβεί) και αν ο δρόμος που οδηγούμεθα είναι ο σωστός ή λαθεμένος. Εκείνο όμως το οποίο είναι το μείζον θέμα, είναι η υγιής ανάπτυξη της χώρας γεγονός, το οποίο θα σημάνει τη δημιουργία θέσεων εργασίας, φορολογικά έσοδα για το κράτος και την ομαλή λειτουργία του και την επαναφορά της χαμένης αισιοδοξίας για ένα καλύτερο αύριο.

Η ανάπτυξη δεν είναι από μόνη της μια μαγική λέξη που λύνει τα προβλήματα. Απαιτεί την ύπαρξη εθνικού σχεδίου, το οποίο να υποστηριχθεί και να εφαρμοστεί από την πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων του τόπου. Αυτό σημαίνει συναίνεση και συμφωνία, σε ένα επιτέλους ελληνικό σχέδιο ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον σ’ ένα πολυσύνθετο παγκόσμιο περιβάλλον,  από το να εφαρμόζουμε τα σχέδια τα οποία μας επιβάλλουν οι δανειστές μας. Η επιτυχία ενός εθνικού σχεδίου, θέτει ως απλή απαραίτητη προϋπόθεση τη συνεργασία ευρύτερων πολιτικών δυνάμεων, ώστε η χώρα να αποκτήσει πολιτική σταθερότητα και τη φωνή που απαιτείται για το εξωτερικό.

Οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες μετά την προκήρυξη των εκλογών θα διεκδικήσουν την ψήφο του ελληνικού λαού, οφείλουν να παρουσιάσουν ένα ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο σχέδιο εξόδου από την κρίση και την ύφεση. Το υπάρχον καταναλωτικό και κρατικοδίαιτο μοντέλο ανάπτυξης δεν είναι πλέον διατηρήσιμο, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν ίδια μέσα και πόροι και η κοινωνία έχει αντιληφθεί ότι δεν είναι δυνατόν να συντηρείται με δανεικά, με ελλείμματα και πλείστες άλλες αλχημείες. Η ώρα των αποφάσεων έφτασε, αφενός για τις πολιτικές δυνάμεις, ώστε να εγκαταλείψουν την παροχολογία και να αντιμετωπίσουν με σαφήνεια το πρόβλημα, προτείνοντας ουσιαστικές λύσεις και αφετέρου οι έλληνες πολίτες οι οποίοι θα πρέπει να αποφασίσουν με την ψήφο τους τι πραγματικά επιλέγουν, τη συνέχιση μιας πολιτικής η οποία οδηγεί σε αδιέξοδα ή την ρεαλιστική και εφαρμόσιμη προσέγγιση ενός καλύτερου αύριο.