ΚΕΦΑΛΑΙΟ VS ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ-ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ)

Οι χώρες της νοτίου Ευρώπης εδώ και δύο χρόνια μετά την οικονομική κρίση στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν όλες δημοσιονομικά προβλήματα. Οι λόγοι διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά τα αποτελέσματα της ύφεσης γίνονται αισθητά καθημερινά ολοένα και περισσότερο στους κατοίκους των χωρών αυτών. Η Ευρώπη της σύγκλισης  και του κοινού νομίσματος, των κοινωνικών και τα εργασιακών δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών, όλα όσα είχαν  κερδηθεί με πολύχρονους αγώνες, καθημερινά δυστυχώς κατακρημνίζονται στο όνομα μιας αδυσώπητης δημοσιονομικής πειθαρχίας. Βεβαίως σε αυτό έχουν σημαντικά βοηθήσει και οι πολιτικοί οι οποίοι στην προσπάθειά τους να παραμείνουν στην εξουσία δεν άσκησαν με τη δέουσα φρόνηση τις Εθνικές και Ευρωπαϊκές οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές.

Η άρχουσα Ευρωπαϊκή οικονομική και πολιτική ελίτ προσπαθεί μέσω της κρίσης να ενισχύσει τη θέση της και δυστυχώς υπάρχουν σήμερα πολιτικοί οι οποίοι την στηρίζουν, αλλά και εκείνοι οι οποίοι αδυνατούν να στυλώσουν το ανάστημά τους στις υπερβολικές απαιτήσεις της. Ουσιαστικά με καθαρά οικονομικούς όρους το Ευρωπαϊκό Κεφάλαιο συνεπικουρούμενο και από το Διεθνές, έχει πετύχει τη μείωση των άλλων δύο συντελεστών της παραγωγής, δηλαδή του κόστους της εργασίας και των ακινήτων περιουσιακών στοιχείων επιχειρήσεων αλλά και ιδιωτών. Αυτό δεν αφορά μόνο την Ευρώπη αλλά αγγίζει και ολόκληρο την υφήλιο, τις περισσότερες φορές έντονα αν και σε αρκετές περιπτώσεις δημιουργούνται και εξαιρέσεις ορισμένων χωρών με εξαγωγικό προσανατολισμό.

Ο στόχος είναι προφανής. Υπάρχει αφθονία κεφαλαίων στην Ευρωπαϊκή και  Διεθνή Αγορά τα οποία καιροφυλακτούν για να προβούν σε επιθετικές αγορές ακινήτων, επιχειρήσεων και πλουτοπαραγωγικών πηγών στα κράτη που πλήττονται από τη δημοσιονομική τους κρίση και την ύφεση. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό κύκλωμα κατόρθωσε να μετατρέψει την τραπεζική κρίση σε κρίση της οικονομίας των αδυνάτων οικονομικά κρατών της Ευρώπης με την ανοχή των διαφόρων κυβερνήσεων των πλουσίων αντίστοιχα κρατών της Ευρωζώνης. Δυστυχώς το αποτέλεσμα αυτού το γεγονότος είναι ότι αρχίσαμε να σκεφτόμαστε οι περισσότεροι ευρωπαίοι πολίτες περισσότερο εθνικά και λιγότερο ευρωπαϊκά.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε απαιτείται η σύμπραξη των λαών της Ευρώπης και ιδιαίτερα του Μεσογειακού Νότου, ώστε να αναχαιτίσουν αυτή τη λαίλαπα των μη ελεγχόμενων κερδοσκοπικών κεφαλαίων, γνωστών στους περισσότερους ως Αγορές. Είναι γεγονός ότι το Κεφάλαιο έχει δύναμη, αλλά και οι λαοί μέσω των σωστών Κυβερνήσεων τους αποκτούν τη δύναμη να αντισταθούν στις παράλογες απαιτήσεις του. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από το φόβο των Αγορών για τα αποτελέσματα των εκλογών σε Γαλλία και Ελλάδα, που αποδεικνύεται από ποικίλες δημοσιεύσεις στα διεθνή ΜΜΕ και το Διαδίκτυο. Η Γερμανία ίσως σε αυτή τη συγκυρία να είναι από τις χώρες που ευνοούνται λόγω της βιομηχανικής παραγωγής και των εξαγωγών, αλλά σύντομα η κρίση θα την αγγίξει, όταν η κατανάλωση των άλλων κρατών αρχίσει να μειώνεται δραματικά λόγω της κρίσης.

Η συνεχής ύφεση και η ανεργία απαιτούν τη λήψη μέτρων ώστε να υπάρξει ανάπτυξη η οποία και θα αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα ιδιαίτερα στις χώρες της Νοτίου Ευρώπης. Είναι γεγονός ότι υπήρξε δημοσιονομικός εκτροχιασμός, αλλά για αυτόν πρώτα ευθύνονται οι πολιτικοί των Κυβερνήσεων εξουσίας οι οποίοι και δεν τον απέτρεψαν έγκαιρα με τους πολίτες να υφίστανται τις συνέπειες της ύφεσης. Αν η επιδίωξη των χωρών με «δυνατές» οικονομίες είναι να εξυπηρετήσουν την οικονομική ελίτ τους και να καταστήσουν τις χώρες με αντίστοιχες «προβληματικές» εύκολα θηράματα πλανώνται οικτρά. Ο κοινωνικός αντίκτυπος θα είναι πολύ μεγάλος που θα είναι αδύνατον οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα εξουσίας να τον αντέξει και όλοι γνωρίζουν τη ρήση «οργή λαού = οργή θεού».

Οι λαοί της Ευρώπης οφείλουν να κάνουν τις επιλογές τους με φρόνηση και ορθολογιστική σκέψη. Σήμερα το Διεθνές αλλά και το Ευρωπαϊκό περιβάλλον απαιτεί την επιλογή πολιτικών και Κυβερνήσεων με όραμα και προοπτική. Οι προσεχείς εκλογές στη Γαλλία και την Ελλάδα με τα αποτελέσματά τους θα αποδείξουν αν οι λαοί εκλέγουν με σοφία και αν οι πολιτικοί σχηματισμοί που θα επιλεγούν για να κυβερνήσουν θα είναι ικανοί να κάνουν την αναμενόμενη υπέρβαση για την ευημερία των πολιτών τους, των κρατών τους, αλλά και της Ευρώπης γενικότερα.